Tajemnica objawień fatimskich

Ponad 100 lat temu miały miejsce objawienia fatimskie. Nie od razu świat się o nich dowiedział. Dwie z trzech wizji zostały zapisane i upublicznione w 1941 r. na polecenie biskupa Fatimy. Natomiast treść trzeciej wizji, która została zapisana w 1944 r., upubliczniono dopiero w 2000 r. Czego dotyczą wspomniane tajemnice i komu zostały ujawnione?

Figurka Matki Bożej Fatimskiej, udostępniono na podstawie licencji Creative Commons Attribution 2.0 Generic.

Wioska Aljustrel, która należała do gminy wsi Fatima, liczyła zaledwie osiemnaście domów. To właśnie tam przyszła na świat 22 marca 1907 r. Łucja, jedno z trzech dzieci, które dostąpiły objawień Matki Boskiej. Oprócz niej byli to również Hiacynta i Franciszek, będący jej kuzynami. Pierwszy raz Maryja ukazała się dzieciom 13 maja 1917 r. w dolinie Cova da Iria. Objawienia powtarzały się w tym samym miejscu każdego 13. dnia w następnych miesiącach aż do października 1917 r. włącznie. Z każdym miesiącem ilość osób uczestniczących w tym wyjątkowym wydarzeniu rosła lawinowo, dochodząc w ostatnim do liczby kilkudziesięciu tysięcy ludzi.

W trakcie tych kilku miesięcy Matka Boska przekazała dzieciom trzy tajemnice, które ujrzały światło dzienne dopiero po pewnym czasie. Pierwsza z nich przedstawia wizję piekła, do którego trafiają dusze grzeszników. Druga tajemnica była przeznaczona dla biskupa Leirii. W jej treści znajduje się przepowiednia wybuchu II wojny światowej, nastania głodu na świecie, prześladowań Kościoła oraz zniewag pod adresem papieża. Maryja zastrzegła, że jeśli papież dokona poświęcenia Rosji i dojdzie do nawrócenia tego kraju to świat będzie radował się pokojem. Wszystkie wydarzenia, o których mowa w drugiej tajemnicy, miały poprzedzić światła na niebie. W nocy z 24 na 25 stycznia 1938 r. w większości miejsc na Ziemi można było zaobserwować niebywale wyraźną zorzę polarną. Miało to był ostrzeżenie przed nadchodzącą nową wojną.

Trzecia tajemnica była najmroczniejsza ze wszystkich wizji przekazanych przez Maryję dzieciom. W związku z zapadnięciem na poważną chorobę między 1943 a 1944 r. Łucja postanowiła spisać trzecią tajemnicę fatimską. Dokument został przekazany papieżowi Janowi XIII dopiero po kilkunastu latach. Prawdopodobnie do odczytania jego treści doszło 21 sierpnia 1959 r. Potem został on złożony w tajnych archiwach Watykanu ze względu na jego przerażającą treść. Treść trzeciej tajemnicy publicznie ujawnił papież Jan Paweł II 26 czerwca 2000 r. W wizji pojawia się biskup w bieli, który idzie z wielkim trudem w kierunku krzyża przez plac pełen ciał zamordowanych chrześcijańskich męczenników. Nie dochodzi do końca swojej drogi, ponieważ pada pod naporem kul.

Wizjonerzy Matki Bożej: Łucja dos Santos, Franciszek i Hiacynta Marto, źródło: domena publiczna.

Starano się w jakiś sposób wyjaśnić znaczenie tej wizji. Uznano, że odnosi się do zamachu na Jana Pawła II na placu Świętego Piotra z 13 maja 1981 r. dokonanego przez tureckiego zamachowca Mehmeta Ali Agca. W trakcie procesu Agca twierdził, że zamach był związany z Trzecią Tajemnicą Matki Boskiej Fatimskiej. Zastanawiające jest to, że zamachowiec nie miał prawa znać treści trzeciej tajemnicy – taką wiedzę posiadali wyłącznie papież oraz kilku kardynałów. Poza tym data zamachu daje również do myślenia. Dokładnie 64 lata wcześniej doszło do pierwszego objawienia fatimskiego. Jedyne co nie jest zgodne z treścią trzeciej tajemnicy to brak ciał chrześcijańskich męczenników wokół biskupa. Tak więc istnieje pewne prawdopodobieństwo, że ta wizja nie odnosi się do zamachu na Jana Pawła II, lecz do wydarzenia, które dopiero nastąpi. Czy może to dotyczyć wizji Daniela, w której świat przechodzi spod władzy Boga w ręce szatana? A może chodzi o zupełnie coś innego?

Źródła:
A. Barker, Mity, tajemnice i szaleństwa w historii świata, Warszawa 2009.
M. Hesemann, Kulisy tajemnic fatimskich, Wrocław 2001.

Może zainteresują Cię też inne artykuły:

Recenzja książki „Biblioteka szaleńca”

Książki w dzisiejszej postaci wywodzą się od kodeksu, czyli kartek połączonych grzbietem, które wraz z upowszechnieniem pergaminu zastąpiły poprzednią formę,…
CZYTAJ DALEJ

Recenzja książki „Anegdoty z czterech stron świata”

W trakcie rozmów z innymi osobami często przytaczamy anegdoty z naszego życia. Jak wyglądałaby książka składająca się z śmiesznych opowiastek,…
CZYTAJ DALEJ

Recenzja książki „Auschwitz bez cenzury i bez legend”

Życie uczy, że warto znać wersje wydarzeń danych okoliczności z wielu perspektyw. Tak samo jest w przypadku historii. Jerzy Ptakowski,…
CZYTAJ DALEJ